Recent
Op 25 november 2011 verscheen mijn recensie van De Spaanse conquista en reconquista 711 1492, 8 eeuwen moeizaam samenleven tussen christenen, moslims en joden op de site van Nieuwwij.
Op 30 september 2011 reageerde PVV Kamerlid Martin Bosma op mijn stuk in de Volkskrant van 26 september jl. (zie beneden). Mijn reactie op zijn stuk staat elders op deze site.
26 september 2011 In de Volkskrant verscheen de volgende bijdrage van mijn hand.
PVV is weinig christelijk
PVV-leider Wilders raast en scheldt en tiert en als het stof weer is neergedaald, blijkt dat iedereen, van oppositieleider Cohen tot premier Rutte, er weer is ingetrapt. Geert komt ermee weg. Wat is in vredesnaam het antwoord op het zo overbekende gedrag van de leider van de partij van de Henken en Ingrids in het land? Een moreel appèl, zoals dat van SP-leider Roemer? Vaststellen dat het ambt van de premier is aangetast, zoals Cohen zei? Of Wilders direct van repliek dienen, zoals de minister-president deed toen het ging over de ‘islamitische aap’ Erdogan? Het lijkt allemaal niet te baten.
Misschien is er andere een optie. Ik hou de PVV-leider, met in zijn kielzog partij-ideoloog Martin Bosma, graag een koekje van eigen deeg voor. In zijn onvolprezen publicatie De schijn-élite van de valsemunters formuleert Bosma de waarden waar de PVV voor staat. Hij stelt dat mensen als Henk en Ingrid ‘voor de christelijke waarden in Nederland opkomen’ (p. 94). Onze ‘cruciale verworvenheden hebben namelijk een relatie met het christendom’ (p. 94). Om welke waarden gaat het? ‘Tolerantie, vlijt, discipline, eerlijkheid en efficiency’ (p. 94 en p. 187). Bosma betreurt het dat de linkse ‘generatie van 1968 zich afgezet heeft tegen de burgerlijkheid van … waarden als discipline, netheid, arbeidsethos, matigheid, respect voor ouderen en waardering voor onze geschiedenis en nationale symbolen’ (p. 285).
Met dat citaat wekt Bosma de indruk dat hij die waarden hoog in het vaandel heeft staan. Hij vindt ze niet alleen van belang vanuit historisch perspectief, ook in een toekomstig Nederland zijn ze essentieel. ‘Monoculturaliteit, aangevuld met christelijk-westerse waarden zorgden voor een ongeëvenaard hoogtepunt in de menselijke geschiedenis’ (p. 187). Zijn boek ademt een en al verlangen naar terugkeer naar zo’n samenleving.
Je zou verwachten dat de PVV zich naar dit ideaalbeeld gedraagt en Henk en Ingrid laat zien hoe het is om ‘gematigd, respectvol en tolerant’ je doelen te bereiken. We weten inmiddels dat de praktijk een andere is. Vermoedelijk leest Bosma bij aanvang van de fractievergaderingen heel andere stukken uit de bijbel dan die hij in zijn ‘Schijn-élite’ citeert, zoals Matteüs 10, vers 34 en 35: ‘Denkt niet dat ik gekomen ben om op aarde vrede te brengen. Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard. Want ik kom een wig drijven tussen een man en zijn vader, tussen een dochter en haar moeder en tussen een schoondochter en haar schoonmoeder.’
De PVV – een partij in het centrum van de macht – is een splijtzwam in de samenleving, in haar politiek programma zowel als in haar gedrag. De PVV streeft niet naar het tolerante christendom van de naastenliefde. Welnee, ze verlangt terug naar de tijd dat de Kerk nog het Zwaard hanteerde. God behoede ons daarvoor.
19 september 2011 Soms stuur je een artikel ter publicatie in en vergeet je het. Tot je het bericht krijgt dat het –alsnog- verschenen is. Dit is het geval bij een tekst van mij die gaat over de talen die de joodse gemeenschappen in Nederland gesproken werden van rond 1600 tot het einde van de negentiende eeuw. De Franse versie van het artikel verscheen in Langues et Littératures, het lijfblad van de Geesteswetenschappenfaculteit van de Universiteit Mohamed V te Rabat in Marokko. De Nederlandse versie van dit artikel is ter perse bij Trajecta. Portee van het betoog is dat de joden een buitengewoon rijk taalrepertoire hadden maar dat dat gereduceerd werd tot één, het Nederlands, onder invloed van een stevige assimilatiepolitiek van de nieuwe Nederlandse staat en met name zijn koning Willem I na de Franse tijd (1795-1813) die daarin fors gesteund werd door wat toen de “Hoofdcommissie tot Zaken der Israëlieten” heette; de joodse elite zelf steunde het assimilatiestreven. Ik denk dat de geschiedenis immer voorbeelden en modellen reikt en hoewel ik van mening ben dat joden toen en moslims nu onderling sterk van elkaar verschillen, zie ik ook overeenkomsten, zoals in het geval van de talen en de discussie over de eigen talen. Aan het artikel is moeilijk te komen, maar binnenkort zet ik een pdf ervan op deze site. Overigens is de Nederlandse versie veel uitgebreider dan de Franse en voorzien van citaten uit de “Reglementen voor de Nederlandsche Israëlitische Hoofd-Synagoge te Amsterdam” daterend van het jaar 1815. Die zijn buitengewoon interessant, zeker in vergelijking met de discussies nu over het gebruik van het Nederlands in moskeeën.
Kranten- en tijdschriftartikelen in 2011
19 augustus 2011 ” De wereld volgens Breivik en Bosma” in VolZin.
4 mei 2011 “PVV moet op 4 mei zelf wegblijven” in Trouw.
16 april 2011 “PVV geeft joodse achterban dreun in gezicht”, in Trouw.
23 maart 2011 ”Jeugd heeft de toekomst in Arabische wereld”, in het Brabants Dagblad en andere regionale bladen.
12 februari 2011 “Taha en de lachende koe” in Trouw.
12 februari 2011: Commentaar op islam als woestijngodsdienst in Religie & Filosofie in Trouw.
Wetenschappelijke publicaties
In mijn wetenschappelijke publicaties besteed ik aandacht aan het Arabisch en de islam in West-Europese context en Marokko. Voor een overzicht van al mijn publicaties klik hier. Ik heb over deze onderwerpen ook verschillende boeken, soms samen met anderen, geschreven of, eveneens weer samen met anderen, geredigeerd. In 2001 verscheen Babylon aan de Noordzee, een beschrijving van de talen en culturen van diverse in Nederland woonachtige groepen. Het boek Le plurilinguisme à Lyon. Le statut des langues à la maison et à l’école (2004) bevat het verslag van een taalpeiling uitgevoerd in de Franse stad Lyon. De publicatie Les jeunes Marocains et leurs langues (2006) doet verslag van een grootschalig taalonderzoek onder jongeren in Marokko. Het werk Langues et cultures en contact : le cas des langues et cultures arabe et turque en France et aux Pays-Bas (2008) verhaalt van de status van de Arabische en Turkse talen en culturen in Nederland en Frankrijk. In Développement du plurilinguisme. Le cas de la ville d’Agadir (2010) wordt verteld over talen en taalgebruik van jongeren in de Marokkaanse stad Agadir. Binnenkort verschijnt een publicatie met als titel The continuing processes of intercultural communication and the role of the mother tongue over de waarde van de moedertaal in onderwijs aan migrantenkinderen in diverse Europese landen.
Eigen werk
Daarnaast heb ik essayistisch getinte bundels gepubliceerd. De Statistieken der Religies. Beschouwingen over de joods-christelijk-islamitische traditie van ons land (2005) bevat een aantal beschouwingen over de rol van religie, met name de islam, in Nederland. De bundel Welcome to the club en andere verhalen over politiek, cultuur en religie (2003) is mijn debuut op het literaire pad. Helaas heeft dat debuut nog geen vervolg gehad. De novelle De Emmertjesfabriek (2005) is een stoute knipoog naar het academische bedrijf.
Vertalingen
De afgelopen jaren heb ik diverse boeken uit het Arabisch vertaald. Het gaat met name om het werk van de Egyptische schrijver Alaa al Aswani zoals Het Yacoubian (2007), Chicago (2008) en Eigen Vuur (2011). Zijn bundel politieke opstellen Over Egypte (2011) heb ik noodgedwongen uit het Engels vertaald. Met collega Mohammadi Laghzaoui heb ik de erotische roman Honing proeven (2008) van de Syrische auteur Salwa Al Neimi vertaald.